ធ្វើការ ៧០ ម៉ោង មិនបានច្រើនជាង ៤៨ ម៉ោង

រឿងរបស់សុខា និងការខំប្រឹងហួសកម្រិត

សាកស្រមៃមើលយុវជនម្នាក់ឈ្មោះ សុខា ដែលជាបុគ្គលិកទើបចូលបម្រើការថ្មីនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនមួយ។ ដោយសារតែចង់បង្ហាញសមត្ថភាព និងចង់ឱ្យថៅកែឃើញថា ខ្លួនគាត់ជាមនុស្សខំប្រឹងប្រែង សុខាតែងតែលះបង់ពេលវេលាផ្ទាល់ខ្លួនស្ទើរតែទាំងអស់។ គាត់តែងតែមកដល់ការិយាល័យមុនគេជានិច្ច ហើយចេញទៅផ្ទះក្រោយគេរាល់ថ្ងៃ។ សូម្បីតែដល់ម៉ោង ១១ យប់ទៅហើយ ក៏គាត់នៅតែអង្គុយតបសារទាក់ទងនឹងភារកិច្ចរបស់ខ្លួនមិនព្រមសម្រាកដែរ។ គាត់ជឿថាទង្វើនេះនឹងធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាបុគ្គលិកឆ្នើម។

យុវជនសម័យថ្មីជាច្រើនប្រហែលជាធ្លាប់ឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍បែបនេះ ដោយគិតថា ការធ្វើការច្រើនម៉ោង នឹងទទួលបានការកោតសរសើរ និងឆាប់បានឡើងប្រាក់ខែ។ ពួកយើងតែងតែគិតថា ការលះបង់កម្លាំងកាយចិត្តដោយមិនខ្វល់ពីការសម្រាក គឺជាផ្លូវតែមួយគត់ឆ្ពោះទៅរកភាពជោគជ័យ។ ប៉ុន្តែ តើការខំប្រឹងប្រែងរហូតដល់ភ្លេចគិតពីខ្លួនឯង និងលះបង់ពេលវេលាសម្រាកបែបនេះ ពិតជាផ្ដល់លទ្ធផលល្អមែនឬ?

អាថ៌កំបាំងតាំងពីសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទី១

ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងសំណួរនេះ យើងត្រូវក្រឡេកទៅមើលប្រវត្តិសាស្ត្រកាលពីសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទី១។ នៅពេលនោះ រោងចក្រផលិតអាវុធ និងគ្រាប់រំសេវនៅប្រទេសអង់គ្លេស បានកត់ត្រាយ៉ាងច្បាស់លាស់អំពីម៉ោងប្រចាំថ្ងៃ និងទិន្នផលដែលកម្មករម្នាក់ៗអាចផលិតបាន។ នេះគឺជាទិន្នន័យដ៏សំខាន់មួយ ដែលគេមិនសូវចាប់អារម្មណ៍កាលពីមុន។

ថ្នាក់ដឹកនាំរោងចក្រ និងរដ្ឋាភិបាលមានគោលបំណងចង់ដឹងថា តើការតម្រូវឱ្យកម្មករបន្ថែមម៉ោង អាចជួយឱ្យរោងចក្រ ផលិតអាវុធបានកាន់តែច្រើន សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់សង្គ្រាមដែរឬទេ។ ពួកគេជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា កាលណាគេចំណាយពេលកាន់តែច្រើន អាវុធក៏នឹងត្រូវផលិតបានកាន់តែច្រើនទៅតាមនោះដែរ ដើម្បីយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងសង្គ្រាម។

ធ្វើការ ៧០ ម៉ោង ស្មើនឹង ៤៨ ម៉ោង

ថ្មីៗនេះ អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវនៅសាកលវិទ្យាល័យ Stanford បានយកទិន្នន័យចាស់ទាំងនោះមកវិភាគ និងសិក្សាម្ដងទៀត។ អ្វីដែលពួកគេបានរកឃើញ គឺជារឿងដែលផ្ទុយស្រឡះពីការគិតរបស់យើង។ ការសិក្សាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់អំពីកម្មករស្រីមួយក្រុម ដែលមានភារកិច្ចដំឡើងគ្រាប់បែកនៅក្នុងរោងចក្រ។

ទោះបីជាពួកគេត្រូវបានតម្រូវឱ្យប្រឹងប្រែងរហូតដល់ ៦០ ឬ ៧០ ម៉ោងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ក៏ដោយ ក៏លទ្ធផលដែលទទួលបាន គឺ មិនមានចំនួនច្រើនជាង ពេលដែលពួកគេចំណាយពេលត្រឹម ៤៨ ម៉ោងនោះទេ។ នេះជាចំណុចដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវគិតឡើងវិញអំពីរបៀបដែលមនុស្សយើងបញ្ចេញសមត្ថភាព។

លើសពីនេះទៅទៀត ការសិក្សាក៏បានបញ្ជាក់ដែរថា ការបន្តសកម្មភាពជាប់ៗគ្នាដោយគ្មានថ្ងៃសម្រាកសោះ បានធ្វើឱ្យ ផលិតភាពធ្លាក់ចុះ ប្រហែល ១០ ភាគរយ។ នេះសបញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា រាងកាយមនុស្សយើងមិនមែនជាម៉ាស៊ីន ដែលអាចដំណើរការរហូតដោយមិនបាច់បញ្ចូលថាមពលនោះទេ។

ការថយចុះនៃប្រសិទ្ធភាពនៅពេលហត់នឿយ

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា នៅពេលដែលយើងចំណាយពេលលើសពី ៤៨ ទៅ ៥០ ម៉ោងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ម៉ោងដែលបន្ថែមទាំងនោះ ផ្ដល់លទ្ធផលកាន់តែតិចទៅៗ។ នេះមានន័យថា កម្លាំងកាយ និងគំនិតរបស់យើងចាប់ផ្ដើមថយចុះជាលំដាប់។ កិច្ចការដែលជាទូទៅគួរតែចំណាយពេលខ្លីដើម្បីបញ្ចប់ បែរជាត្រូវប្រើប្រាស់ពេលវេលាយូរជាងមុនទៅវិញ ដោយសារតែខួរក្បាលយើងលែងសូវដំណើរការល្អ។

ក្រាហ្វិកនៃផលិតភាពរបស់យើង នឹងចាប់ផ្ដើមរាបស្មើ ហើយលែងកើនឡើងទៀតហើយ ទោះបីជាយើងបន្ថែមម៉ោងប៉ុន្មានក៏ដោយ។ ដូច្នេះ ការអង្គុយនៅការិយាល័យយូរ មិនមែនបានន័យថាអ្វីៗដើរលឿននោះទេ។ វាគ្រាន់តែធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ថាបានបំពេញកាតព្វកិច្ច ប៉ុន្តែលទ្ធផលជាក់ស្ដែងគឺនៅដដែល ឬអាចអាក្រក់ជាងមុន។

ពេលសម្រាក គឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់

តែរឿងនេះមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់ប្រសិទ្ធភាពប៉ុណ្ណោះទេ វាក៏កំពុងតែបំផ្លាញសុខភាពរបស់យើងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។ យោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) និងអង្គការពលកម្មអន្តរជាតិ (ILO) ក្នុងឆ្នាំ ២០២១ បានរកឃើញទិន្នន័យដ៏គួរឱ្យព្រួយបារម្ភមួយ។ ការប្រឹងប្រែងចាប់ពី ៥៥ ម៉ោងឡើងទៅក្នុងមួយសប្ដាហ៍ អាច បង្កើនហានិភ័យដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល រហូតដល់ទៅ ៣៥ ភាគរយ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងអ្នកដែលអនុវត្តតាមស្តង់ដារធម្មតាពី ៣៥ ទៅ ៤០ ម៉ោង។

ដូច្នេះ សម្រាប់យុវជនយើង ការចំណាយពេលច្រើន មិនមែនមានន័យថាអ្នកអាចសម្រេចគោលដៅបានច្រើននោះទេ។ ថៅកែដែលល្អ គេតែងតែមើលទៅលើលទ្ធផលជាក់ស្ដែង មិនមែនរាប់ម៉ោងដែលអ្នកអង្គុយនៅការិយាល័យឡើយ។ សូមចងចាំថា ពេលវេលាសម្រាក ក៏ជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់ផងដែរ ដើម្បីឱ្យខួរក្បាលមានពេលរៀបចំគំនិតថ្មីៗ។

The Hustle Trap

Imagine Sokha, a fresh face at a new company. Like many young professionals, he wants to prove to his boss that he is incredibly dedicated. He makes it a point to be the first one to arrive at the office and the last one to leave. Even at 11 PM, he is still glued to his phone, replying to messages and refusing to rest. He truly believes this is the only way to stand out.

Many of us have been in Sokha's shoes, believing that sacrificing our personal time is the ultimate key to success and quick promotions. We often think that pushing ourselves to the limit without a break is what it takes to climb the ladder. But does grinding this hard actually yield better results?

A Lesson from the Trenches

To find the answer, we have to look back at the factories of World War I. During that time, British munitions factories kept meticulous records of their workers' daily hours and their total output. This was a crucial piece of data that hadn't been deeply analyzed before.

The factory management and the government wanted to know a simple truth: if they forced employees to work longer shifts, would the factories produce more weapons for the war effort? They firmly believed that more time spent on the floor would naturally equal more supplies for the soldiers.

The 48-Hour Ceiling

Recently, researchers at Stanford University re-analyzed this historical data, and what they found completely shatters our modern hustle culture. The study highlighted a specific group of women who were tasked with assembling fuses in the factories.

Even when these women pushed themselves to work 60 or 70 hours a week, their total output was no higher than when they worked a standard 48-hour week. This surprising fact forced researchers to rethink how human performance actually scales.

Furthermore, the data showed that working continuously without a single rest day actually caused overall productivity to drop by about 10 percent. It turns out that the human body is not a machine that can run endlessly without recharging.

Diminishing Returns

The math is surprisingly simple but hard to accept. Once you cross the threshold of 48 to 50 hours a week, the extra hours you put in start generating less and less actual work. Your brain gets foggy, your physical energy drains, and tasks that should take twenty minutes suddenly drag on for an hour because you simply can't focus.

No matter how many extra hours you sit at your desk, your productivity graph simply flattens out. Sitting at the office longer does not mean the work moves faster. It might make you feel like you are fulfilling your duty, but the actual results remain the same or even get worse.

Rest is Part of the Job

However, overworking doesn't just kill your productivity; it severely damages your health. Research from the World Health Organization (WHO) and the International Labour Organization (ILO) in 2021 reveals a highly concerning statistic. Working 55 hours or more a week increases your risk of a stroke by a staggering 35 percent compared to a normal 35-40 hour schedule.

So, spending endless hours at your desk doesn't mean you are achieving more. A truly good boss evaluates you based on the tangible results you deliver, not the hours you clock in. Remember, taking time to rest is actually a crucial part of doing your job well, giving your brain the space it needs to generate fresh ideas.